Nederland kent drie bestuurslagen. Op de eerste plaats de regering, dan de provincie en vervolgens de gemeente. Binnen deze drie bestuurslagen wordt alles geregeld. Wettelijk gezien mogen er nooit meer dan drie bestuurslagen bij besluitvorming betrokken zijn. Dat is de laatste jaren moeilijker geworden. Dat heeft een aantal redenen:
* de regering heeft meer en meer taken bij de gemeente neergelegd waarvoor zij eerder zelf de verantwoordelijkheid voor droeg. De gemeente voerde het uit, maar het beleid lag bij de regering en daar komt steeds meer verandering in. Zaken zoals de Wet Maatschappelijk Ondersteuning (WMO) of de Wet Werk en Bijstand (WWB) worden al jaren door de gemeente gedragen. Dat betekent dat de gemeente ook de consequentie van het beleid draagt. Stijgt het aantal aanvragen en de rijksbijdrage is op, dan moet de gemeentekas bijspringen. Daarmee groeit de druk op de gemeentebegroting in tijden van neergang en crisis, zoals nu het geval is. Gemeenten moeten dan de broekriem aantrekken en op veel dienstverlening besparen of deze opgeven.
* de taak van de provincie is sterk veranderd. Men heeft bepaalde gebieden waarop men beleid mag maken en andere waarop men geen zeggenschap en geen rol meer heeft. Dat maakt het soms ingewikkeld omdat het provinciebestuur eventueel een andere visie heeft dan de gemeenten, maar daarover alleen met de gemeenten in gesprek kan gaan.
* er zijn gemeentelijke samenwerkingsverbanden ontstaan die allerlei zaken regelen. Steeds vaker krijgt deze samenwerking een formeel tintje, met een eigen kantoor en bestuur. Dat bestuur zou strikt genomen alleen mogen uitvoeren wat de Gemeenteraden samen hebben besloten, maar op den duur maakt dit bestuur ook eigen beleid. Hier geldt dat de Gemeenteraad van ieder deelnemende gemeente apart verantwoordelijk hiervoor is en hierover besluiten zou moeten nemen. In de praktijk zijn dat vaak hamerstukken, mede omdat de zaken zeer ingewikkeld zijn geworden.
* doordat gemeenten steeds meer wetgeving moeten invoeren en uitvoeren wordt de taak van een Gemeenteraadslid steeds zwaarder. De vergoeding is echter nog steeds op het peil van vroeger. Men krijgt die zogenaamde wedde namelijk om zo in de gelegenheid te zijn om minder uren betaald te werken. Het is dus eigenlijk een soort van compensatie voor loonderving. De inzet van een hard werkende lid van een Gemeenteraad staat allang niet meer in verhouding met die vergoeding. Ook al zijn er steeds mensen die hierop denken te moeten afgeven op wat de gemeenteraadsleden ontvangen. Laten we het er maar op houden dat dit onwetendheid is.

getImage